1cy Hybrid Firecrest x Goldcrest, male (Sweden)
1cy Firecrest nominate ignicapilla, male (Sweden)
1cy Goldcrest, male (Sweden)
Firecrest ssp balearica, male (Morocco)
vrijdag 19 oktober 2012
donderdag 29 september 2011
It's just one of those days
Had a sleep in this morning so started at 6:30. There was a faint mist over the golf course and the sea that hampered visibility quite a bit. First round was not what had been expected and with every half hour following, the day slowly progressed. A change in the weather caused the fog to thicken and spread out, pushing the migrating Blue Tits down. We hoped for some good amounts but unfortunately had to settle for a day total of 36, very disappointing. A Tree Sparrow was a nice practice on ageing though.
Absolutely no migration of Common Buzzards in the air and only 3400 Chafflings made it a very dull day. The choice was easily made to go and sleep a bit at noon, a decision I would live to regret. I was halfway down to dreamland when I heard a loud scream outside, since the people that were outside kid around a lot I didn't think that much of it at first but a split second later I heard a second thing: 'Örn'. The first thing that came to mind was that, another, Short-toed Eagle (Ormörn) was coming in from either Ljungen or Kanalen but again a split second later I realised that it was Andreas who was shouting and that the word 'Vråk' could clearly be discerned, I jumped out of my bed, grabbed scope and bins and ran down the stairs and outside the door. Uphill were a handful happy but really confused looking birders, the confirmation came, an Örnvråk had just passed. Long-legged Buzzard! I ran to my bike and started to cycle to Kolabacken, the next point in line where it'll surely pass. On the way there I was thinking that it was so weird that with so few Buzzards migrating, a large soaring bird would actually show up. This fact should've made me realize that this bird wouldn't migrate and would return inland sooner or later, but it didn't and I continued to Kolabacken. With Andre and Arvid in my wake I arrived at Kolabacken only to find Nils Kjellén shout: ''It turned back, go to the heath!!''. I threw my bike on the ground and jumped into the car with Andre and Arvid, to Ljungen! Arriving at the heath we found a completely relaxed group of birders that didn't have the slightest clue what had just passed them, a subtle shout ''Örnvråk!'' didn't do the trick so I called out the Dutch name: ''Arendbuizerd!''. Again very little response, we got desperate. A couple of thermals with raptors had zilk unusual species though there was a Black Kite (that we all realized we saw about one hour after we actually saw it) in one of the thermals. A big bird soaring solely in the distance was picked up and deemed worthy of the predicate 'probably THE bird' but vanished again behind the trees. Now finally people started to show some interest in 3 boys that were looking in a completely different direction than they were. 'Where is it?' and 'What did you say you saw?' were the two main questions, we told the story and jumped into the car again and drove to the Fågelstation. Lying on my back on the backseat of the car I had a clear view on three sides of the car and after about 700m from Ljungen I looked through the rearview window and saw 3 birds soaring, a millionth of a second later I shouted 'It's behind us, stop the car, NOW!!'. All too slow the car pulled over and Andre, Arvid and me jumped out shouting: It is it, it is it! We jumped up and down like children while grinning hysterically. A car full of birders, including David Erterius, came dashing by and saw the bird as well. We returned to Ljungen to spread the good word and found the crowd, again, not interested. Björn Malmhagen had picked up the bird as well and we could see it beautifully as it made its way north. It came back several times, soaring quite low in the thermals. After a failed attempt to pick it up on the east side of Skånör we went back to the Fågelstation where we'd enjoyed the tale of how it was seen and, especially, how it returned 3 times! Straight over the station, having the pictures in mind, we should've stayed there. Nevertheless it was a stunning 2nd calendar year bird that made us realize anything is possible, even on the days you least expect it.
A feast started with bbq-ed sausages and hamburgers for everyone, a very enjoyable evening!
Picture by David Erterius
donderdag 15 september 2011
Swewatch
Anyone who knows me only the slightest bit knows that whenever there is a seawatch at hand, I'm in. Therefore, the minute that the boys here started to get anxious about Wednesdays winds there was no doubt that I would go with. Ringing was sure to be cancelled due to winds over 13 m/s and so I found myself in the car with Kaj, Sissel and David. We picked up another birder, Mattias Ullman, in Malmö and drove to Kattvik on the southwest side of the Bay of Laholm.
Immediately it was apparent that I had miscalculated a bit. Initially I suspected the bay to be really small and hence the shearwaters and other goodies would be well visible all the time, I was wrong. Had I been looking onto a map I could've seen that the bay is in fact bigger than the whole Falsterbo peninsula! A bit of a shock. Anyhew, seawatching began and I took a view at about 11 o'clock (these digits are based on seeing yourself as the middlepoint of a clock with 12 o'clock being right ahead) like what I was used to in Holland. Strange was it then when the first bird was picked up flying to the right at about 1 o'clock, an Arctic Skua at about 4km distance. Had I missed this? It could easily be the case since it was so far away and was flying reasonably low on the surface of the water, I continued watching at 11 o'clock. About an hour later David shouted 'Mindre Lira!' (Manx Shearwater). I looked up and to my surprise saw his scope turned towards the inner parts of the bay at about 3 o'clock! What the.... The bird passed close at 700m and was visible from east to west. Getting curious about 'what the deal' was here I asked Kaj about whether you search for a bird or just keep one position in your scope. To my surprise he indeed said that you look for the birds, totally different than in Holland!
The first time I ever went seawatching, it was at Camperduin, I learned from the counter at that moment (I believe it was Maarten Platteeuw) that it was best to keep your telescope fixed on 1 particular point instead of continuously scanning the water. This technique did fine at all places I seawatched so far as long as there was even a bit of migration. As soon as there were very little birds to be found, you'd scan and find them yourself instead of letting them fly into your scope view.
At this point I knew that this wasn't going to be a 'good' day to Dutch standards but it would be hard work all day. Fulmars and Great Skuas popped up at 11 o'clock and would fly either into the bay or fast SW, other birds would appear at around 12-1 o'clock and would fly along the horizon to the east or west, coming not a hint closer. Getting up at 4:30 every morning is tiring and so I'm not really proud of my next move; I slept in the back of the car, only occasionally waking up by the loud yell of someone and then seeing the bird they were yelling about before again falling into a deep comatose sleep. To my shame in the end I actually saw all good things with 3 1cy Long-tailed Skuas and a 1cy Sabine's Gull being the best.
Immediately it was apparent that I had miscalculated a bit. Initially I suspected the bay to be really small and hence the shearwaters and other goodies would be well visible all the time, I was wrong. Had I been looking onto a map I could've seen that the bay is in fact bigger than the whole Falsterbo peninsula! A bit of a shock. Anyhew, seawatching began and I took a view at about 11 o'clock (these digits are based on seeing yourself as the middlepoint of a clock with 12 o'clock being right ahead) like what I was used to in Holland. Strange was it then when the first bird was picked up flying to the right at about 1 o'clock, an Arctic Skua at about 4km distance. Had I missed this? It could easily be the case since it was so far away and was flying reasonably low on the surface of the water, I continued watching at 11 o'clock. About an hour later David shouted 'Mindre Lira!' (Manx Shearwater). I looked up and to my surprise saw his scope turned towards the inner parts of the bay at about 3 o'clock! What the.... The bird passed close at 700m and was visible from east to west. Getting curious about 'what the deal' was here I asked Kaj about whether you search for a bird or just keep one position in your scope. To my surprise he indeed said that you look for the birds, totally different than in Holland!
The first time I ever went seawatching, it was at Camperduin, I learned from the counter at that moment (I believe it was Maarten Platteeuw) that it was best to keep your telescope fixed on 1 particular point instead of continuously scanning the water. This technique did fine at all places I seawatched so far as long as there was even a bit of migration. As soon as there were very little birds to be found, you'd scan and find them yourself instead of letting them fly into your scope view.
At this point I knew that this wasn't going to be a 'good' day to Dutch standards but it would be hard work all day. Fulmars and Great Skuas popped up at 11 o'clock and would fly either into the bay or fast SW, other birds would appear at around 12-1 o'clock and would fly along the horizon to the east or west, coming not a hint closer. Getting up at 4:30 every morning is tiring and so I'm not really proud of my next move; I slept in the back of the car, only occasionally waking up by the loud yell of someone and then seeing the bird they were yelling about before again falling into a deep comatose sleep. To my shame in the end I actually saw all good things with 3 1cy Long-tailed Skuas and a 1cy Sabine's Gull being the best.
woensdag 10 augustus 2011
Moroccan Harrier
In January and February of this year I visited Morocco for 2 weeks together with 3 birding friends. On the 9th of February we had have the entire desert, atlas and coast section plus even a bit we didn't anticipated but eventually had time for, Khniffis Lagoon. The 9th was our last day before our flight from Marrakech back to the Dutch/German border and we planned to spend it at the Souss Massa.
In the afternoon we already had a great day with Plain Martin and an Egyptian Mongoose to show for when we encountered an unexpected Black-shouldered Kite which soon multiplied into three birds. The birds where hunting over a field and we had some good albeit distant views. I decided to walk along the fields and hedgerows to get a bit closer while the others stayed at the car. While waiting for one of the birds to fly over towards me I noticed a Harrier flying at about 1km distance. First impression was that it was one of the better kind of Harriers, the smaller ones; Montagu's or Pallid due to the flight action. Hen was easily excluded by the complete lack of any streaking on the underparts, the highly orange tone of the underparts and especially the narrow hand (even though the exact number of protruding primaries couldn't be safely calculated). The head pattern had strong contrast and so, having a 400mm lens with me, I decided to take a couple of pictures. The two pictures below are the only two on which some things can actually be seen, there is one more 'decent' picture but that is of the 'not-so-helping-with-identification'-upperside. Realizing that the others were way to far away to be alarmed I tried to concentrate on identifying it, which failed since the bird disappeared shortly thereafter. Besides a short discussion on the bird at the car I didn't really think about it anymore 'till recently, I looked up the pictures again and quite a big deal could be seen. The blackish arm contrasting with the off grey hand, an extremely contrasting head made up of the dark face, pale collar and dark boa. Although I'm not sure if it's wishful thinking but it seems that the arm is three-toned with the black secondaries, dark orange greater underwing coverts and pale orange trailing edge.
Now I really think this bird is a 2ndCY Pallid Harrier but are the pics enough for it to get accepted by the/any Rarity Committee? I don't think so and would like people to tell me otherwise! Haha
In the afternoon we already had a great day with Plain Martin and an Egyptian Mongoose to show for when we encountered an unexpected Black-shouldered Kite which soon multiplied into three birds. The birds where hunting over a field and we had some good albeit distant views. I decided to walk along the fields and hedgerows to get a bit closer while the others stayed at the car. While waiting for one of the birds to fly over towards me I noticed a Harrier flying at about 1km distance. First impression was that it was one of the better kind of Harriers, the smaller ones; Montagu's or Pallid due to the flight action. Hen was easily excluded by the complete lack of any streaking on the underparts, the highly orange tone of the underparts and especially the narrow hand (even though the exact number of protruding primaries couldn't be safely calculated). The head pattern had strong contrast and so, having a 400mm lens with me, I decided to take a couple of pictures. The two pictures below are the only two on which some things can actually be seen, there is one more 'decent' picture but that is of the 'not-so-helping-with-identification'-upperside. Realizing that the others were way to far away to be alarmed I tried to concentrate on identifying it, which failed since the bird disappeared shortly thereafter. Besides a short discussion on the bird at the car I didn't really think about it anymore 'till recently, I looked up the pictures again and quite a big deal could be seen. The blackish arm contrasting with the off grey hand, an extremely contrasting head made up of the dark face, pale collar and dark boa. Although I'm not sure if it's wishful thinking but it seems that the arm is three-toned with the black secondaries, dark orange greater underwing coverts and pale orange trailing edge.
Now I really think this bird is a 2ndCY Pallid Harrier but are the pics enough for it to get accepted by the/any Rarity Committee? I don't think so and would like people to tell me otherwise! Haha
Putative second calendar year Pallid Harrier, Souss Massa. 9-2-2011
donderdag 16 juni 2011
Incredibly busy times these are, still occasionally locating nests and measuring eggs but now the time has come to catch and ring Long-tailed Skuas. Actually, we already caught 12 so far in the last days. The skuas area caught on the nest using either a walk-in trap or a spring trap which sets as soon as the bird sits on the eggs. The birds are then equipped with a steel ring on the left tibia, a green colour ring on the left tarsus and a ring with a geologger on the right tarsus, this way the birds have maximum spread of weight on the legs. We take measurements of the bill, head, wing, tail and tarsus. We weigh it, photograph it and then comes a tricky part; getting a blood sample. I’ll spare you the details but will assure you that the birds don’t have any lasting effect of our iny tiny operation. The bird is then released next to the nest after which it most of the time flies off to a small lake to preen or, in some more aggressive individuals, they immediately turn back and start attacking you again. Aggressiveness in the skuas varies a lot, some will attack you when you’re still 200-300m from the nest, they then swoop over you time after time hitting you with either legs or/and wings. Usually birds fly off at 70-100m distance and keep swooping with the occasional hit, often one of the birds will try and lure you away by making chick sounds and faking a nest at some distance from the real nest. Rarely we encounter birds that hardly do anything at all, today we had a pair of which the breeding individual flew up at 40-50m and they perched together on a rock, watching us take measurements of the eggs. The only birds that get a geologger are birds that have surely returned to that area for a/some year(s), remember; the data is only obtainable when you recatch an individual and birds that have returned over the years are more likely to return next year again. Easy aye?!
2 of the nicest pictures I made so far. The Pygmy Weasel was really anxious to get out of her 'den', later we found a litter of 5 cubs which she was probably trying to locate in her new nest.
Pygmy Weasel
Bird pictures will, apart from the occasional ringed bird, will depend on these landscape+bird shots thanks to the lack of a 55mm+ lens.
Red-necked Phalarope
2 of the nicest pictures I made so far. The Pygmy Weasel was really anxious to get out of her 'den', later we found a litter of 5 cubs which she was probably trying to locate in her new nest.
Pygmy Weasel
Bird pictures will, apart from the occasional ringed bird, will depend on these landscape+bird shots thanks to the lack of a 55mm+ lens.
Red-necked Phalarope
woensdag 8 juni 2011
zondag 29 mei 2011
Third and fourth day
As I speak I’m in the car with Johannes in his Ford Ka and we just passed Vilhelmina where we had pizza. Yesterday we said goodbye to Ester who had kindly taken us in for a second night in Lund. We started driving from Lund at 9, me and Johannes in 1 car and Juan, Paula, Manu and Rob in the other. It was clear that I had ‘chosen’ the better car ;) since both Johannes and me were keen on seeing birds of prey next to the road. After a smart and very close call with a Red Kite an Osprey was being chased by a Hooded Crow which was a good sight even from the car. Later on we had a dead Badger, a alive and kicking Red Fox and a Honey Buzzard. We visited some friends of Paula and Juan at Kvismarren, 2 lakes just north of Vätern where 15 pairs of Great Reed Warblers breed and thus the best location on seeing them and doing research in Sweden. The ringers were really kind and the surroundings of the ringershouse, which was situated a long way from the lakes, were nice. We saw lots of Common Cranes and there were Tree Sparrows and Pied Flycatchers breeding in the garden. We then pushed on north and had our first Elk! Especially Manu was really excited because it was his first Elk. A couple kms after the Elk 2 Black-throated Divers were a welcome sight, a bit later still we had an amazing sight of a breeding Black-throated Divers just 10 meters from the road! We searched a good location to sleep and found one just south of Eldforsen. There were several Woodcocks displaying and Rob and Johannes heard a Pygmy Owl which unfortunately wouldn’t call again. My first night in ‘the wild’ was nice though a slightly higher tent would’ve been better, my own fault. Rob, Johannes and I woke up early to try and look for some grouse. We succeeded in hearing distant Black Grouses displaying, 2 Black Woodpeckers were in a drumming contest and Common Cranes and Ravens were calling far away in the woods. The best sighting for me was, as always, a mammal; a small mouse ran over the road holding its tail up high, its tail was equally long as its body or fell just a bit short. Even though we don’t know exactly which species occur here, there can’t be too many species that fit that description. We had breakfast at a small cabin next to the road where 2 pairs of Pied Flycatchers bred. In the Netherlands the usual male form you see are grayish brown, slightly darker than the females but clearly distinguished by the white forehead patch. The males here in Sweden are stunningly velvety black which contrasts so nice with the pure white of the underparts, wing panel and forehead. Displaying Siskins were also a new sight for me, it resembled Greenfinch display very strongly. Birds along the road included White-headed Long-tailed Tit, Northern Bullfinch, Black-throated Diver and lots and lots of Fieldfares. Johannes and I had an exciting moment when shortly after breakfast I saw a shape sitting in a tree that resembled and owl, since it seemed so big I immediately shouted ‘Great-grey Owl, Great-grey Owl!’, we tried to signal to the others that we had seen something and quickly turned the car. Returning to the spot it seemed that my ‘shape’ was gone but there was a Common Buzzard nearby, bummer. We turned the car again and reached the spot for the third time and now there was a Honey Buzzard in the air flying really low! 3 bird theory or just my shortcomings? I held my mouth shut for a while..
This evening we will be in Ammarnäs and write about the rest of the day.
Well the evening was extremely nice. The first Reindeer started to appear just after Vilhelmina and a tame Red Fox next to the road was also nice, it seemed bigger and paler than the ones we get in Holland. Just before Sorsele there were some Whooper Swans nesting and flying by. Bad luck struck me and Johannes as we drove into Sorsele, a policeman directed us to the side of the road; he had taken our speed and we were driving 16 km to fast. Normally, in the Netherlands, I would expect a 70-80 Euro fine, we were fined with 2400 SEK!! This is more than 240 Euro, seems pretty harsh to me! You can imagine that it was a bit quiet in our car after that.
The way from Sorsele to Ammarnäs is about 90km long and really nice, unfortunately recent repairs to the road had the road covered in patched of gravel. Luck was with us again though when a Tengmalms Owl flew by just inches above the ground. Several Greenshanks and Woodcocks were flushed from the side of the road and we had a total of 12 Arctic Hares. Smart little hares these Arctic ones, slimmer and more stunningly colored compared to the European counterparts. When we were very close to Ammarnäs a bird flew over the road which turned out to be a Hawk owl! A new species for me and very unexpected to see one before reaching Ammarnäs.
The Ammarnäs field station is something I have never seen before, it’s an enormous house several 4 person and 2 person rooms. Rob and I were assigned nr 10 from which we have this view:
And this is my side of the room, I know, already a mess:
This evening we will be in Ammarnäs and write about the rest of the day.
Well the evening was extremely nice. The first Reindeer started to appear just after Vilhelmina and a tame Red Fox next to the road was also nice, it seemed bigger and paler than the ones we get in Holland. Just before Sorsele there were some Whooper Swans nesting and flying by. Bad luck struck me and Johannes as we drove into Sorsele, a policeman directed us to the side of the road; he had taken our speed and we were driving 16 km to fast. Normally, in the Netherlands, I would expect a 70-80 Euro fine, we were fined with 2400 SEK!! This is more than 240 Euro, seems pretty harsh to me! You can imagine that it was a bit quiet in our car after that.
The way from Sorsele to Ammarnäs is about 90km long and really nice, unfortunately recent repairs to the road had the road covered in patched of gravel. Luck was with us again though when a Tengmalms Owl flew by just inches above the ground. Several Greenshanks and Woodcocks were flushed from the side of the road and we had a total of 12 Arctic Hares. Smart little hares these Arctic ones, slimmer and more stunningly colored compared to the European counterparts. When we were very close to Ammarnäs a bird flew over the road which turned out to be a Hawk owl! A new species for me and very unexpected to see one before reaching Ammarnäs.
The Ammarnäs field station is something I have never seen before, it’s an enormous house several 4 person and 2 person rooms. Rob and I were assigned nr 10 from which we have this view:
And this is my side of the room, I know, already a mess:
donderdag 26 mei 2011
First and second day
Well here am I in Lund on the evening of my second day, let me elaborate on day 1 and 2.
Day 1 wasn’t that exciting, Rob and I met at Utrecht Central Station and travelled together to Venlo where Manu, Juan and Paula were waiting for us. The big surprise was that Juan and I have met before, last year in Falsterbo. We drove to Puttgarden in Germany to take the ferry to Rødby Denmark and end up in Lund 2 hours later. The initial idea was to camp somewhere in Denmark but thankfully our Spanish companions had a friend in Lund who was kind enough to let us sleep in the house she is living in.
We slept in the next day and ended up having breakfast at about 10. There was very little of bird activity in the garden but a smart male Redstart is always nice, they are quite common actually since we heard a couple in Lund, even from the car. Because Rob and I have to make a spring trap to catch Skuas on their nests we had to buy suitable materials, we didn’t quite succeed but gonna try with what we got anyway. At 1 PM we had an appointment with Martin Green to discuss permits, rings and payments, but since he had other students we waited in the garden and saw a Sparrowhawk flying past and Swifts nesting in the University building. In the meantime we met up with Johannes, a German student who is going to do a lot of nest searching in Ammarnäs and is supposed to be extremely good at it so I’m very curious on working with him. The talk with Martin went smoothly and in the end he asked me and Rob to do some butterfly searching later in the season in Ammarnäs. Apparently there was an annual barbecue at the University that same afternoon but only for PhD students, Rob and I ‘snuck’ in anyway and had a good time chatting up with lots of different people and having a nice meal. At the end of the barbecue there was a ‘Biology Quiz’ for the students, it consisted of 11 multiple choice questions ranging from ‘What is wrong with the introduced White Stork population in Sweden?’ and ‘What animal wouldn’t you want to encounter in the wild in Sweden?’ to ‘What is the hottest part of the sun?’ and ‘What wouldn’t you find in a cell?’. Against all odds our team, cleverly called ‘The masters of mystery’ by Rob and me, won! The price were t-shirts and since the Spanish team already gave us a t-shirt of the ‘Ammarnäs Team 2011’ this was actually the 2nd t-shirt we got today. After this victory we chatted some more before going to the shops to buy food for in the morning. After some internetting, hot chocolate milk and discussing the words ‘enclosure’ and ‘exclosure’ we went to bed. Tomorrow we’ll be driving north towards Ammarnäs but stopping halfway (nobody still knows where exactly). Johannes has a car of his own and I’ll be accompanying him on the way north, could be very funny in a Ford Ka ;). We’ll probably stop a couple of times on the way to watch birds but only Rob and I seem to be avid birders, the rest seems more passive and only keen on surveys and research, but I can’t really tell at this point.
‘’What will you be doing those two months?’’
Is the (justifiable) question I get asked a lot, well here is my best explanation.
Rob has been doing field work on Long-tailed Skua’s in Ammarnäs since 2007. Long-tailed Skuas are the size of a small gull and if you just threw up in your mouth a bit reading the word ‘gull’, this is the only definite similarity that you will hear from me besides that the word ‘predator gull’ would be a good way to describe skuas in general to my non birding friends. Long-tailed Skuas are extremely elegant creatures and part of an amazingly interesting family (Stercoridae) which have elaborate moult strategies that are still very poorly understood. Long-tailed Skuas have a dark hood which stops just below the eye, yellowish cheeks and head sides and a very soft grayish lower breast darkening towards the belly. The most stunning thing about them is the tail, from the 12 tail feathers which are usually about the same size in birds the middle pair is strongly elongated, this means that the central tail feather pair is about 10 times as long as the rest of the tail feathers! This makes them even more elegant.
This year is Robs (the) ‘big moment’, we’re going to attach geologgers to the birds. These devices record light and time, so calculating the amount of daylight tells you on what latitude you are, calculating moment of sunset and sunrise will tell you the longitude. Combining these two numbers gives you a position (with an error of 200km) somewhere on planet earth. All these positions together will give you a map of the winter area of the bird and a track of the migration. That is when they get caught again next year! These devices are fancy but to ask of them to have a direct link to a satellite would be too much. We have to catch 25 Long-tailed Skuas because we have 25 geologgers and want them all up and running! Apparantly Long-tailed Skuas have an extremely high location fidelity so chances are very high that next year there will be some interesting data to recover!
What the three Spanish people are gonna do is still a bit of a mystery to me and they’re not to blame, I am, I can’t speak a word Spanish! From the bits I picked up when they occasionally talk English is that it seems that the entire migration of Golden Plovers is their main point of interest and trapping and banding them will be their primary occupation. They are also keen on catching the insects that Golden Plovers eat, which we are gonna catch using buried drinking cups.
Day 1 wasn’t that exciting, Rob and I met at Utrecht Central Station and travelled together to Venlo where Manu, Juan and Paula were waiting for us. The big surprise was that Juan and I have met before, last year in Falsterbo. We drove to Puttgarden in Germany to take the ferry to Rødby Denmark and end up in Lund 2 hours later. The initial idea was to camp somewhere in Denmark but thankfully our Spanish companions had a friend in Lund who was kind enough to let us sleep in the house she is living in.
We slept in the next day and ended up having breakfast at about 10. There was very little of bird activity in the garden but a smart male Redstart is always nice, they are quite common actually since we heard a couple in Lund, even from the car. Because Rob and I have to make a spring trap to catch Skuas on their nests we had to buy suitable materials, we didn’t quite succeed but gonna try with what we got anyway. At 1 PM we had an appointment with Martin Green to discuss permits, rings and payments, but since he had other students we waited in the garden and saw a Sparrowhawk flying past and Swifts nesting in the University building. In the meantime we met up with Johannes, a German student who is going to do a lot of nest searching in Ammarnäs and is supposed to be extremely good at it so I’m very curious on working with him. The talk with Martin went smoothly and in the end he asked me and Rob to do some butterfly searching later in the season in Ammarnäs. Apparently there was an annual barbecue at the University that same afternoon but only for PhD students, Rob and I ‘snuck’ in anyway and had a good time chatting up with lots of different people and having a nice meal. At the end of the barbecue there was a ‘Biology Quiz’ for the students, it consisted of 11 multiple choice questions ranging from ‘What is wrong with the introduced White Stork population in Sweden?’ and ‘What animal wouldn’t you want to encounter in the wild in Sweden?’ to ‘What is the hottest part of the sun?’ and ‘What wouldn’t you find in a cell?’. Against all odds our team, cleverly called ‘The masters of mystery’ by Rob and me, won! The price were t-shirts and since the Spanish team already gave us a t-shirt of the ‘Ammarnäs Team 2011’ this was actually the 2nd t-shirt we got today. After this victory we chatted some more before going to the shops to buy food for in the morning. After some internetting, hot chocolate milk and discussing the words ‘enclosure’ and ‘exclosure’ we went to bed. Tomorrow we’ll be driving north towards Ammarnäs but stopping halfway (nobody still knows where exactly). Johannes has a car of his own and I’ll be accompanying him on the way north, could be very funny in a Ford Ka ;). We’ll probably stop a couple of times on the way to watch birds but only Rob and I seem to be avid birders, the rest seems more passive and only keen on surveys and research, but I can’t really tell at this point.
‘’What will you be doing those two months?’’
Is the (justifiable) question I get asked a lot, well here is my best explanation.
Rob has been doing field work on Long-tailed Skua’s in Ammarnäs since 2007. Long-tailed Skuas are the size of a small gull and if you just threw up in your mouth a bit reading the word ‘gull’, this is the only definite similarity that you will hear from me besides that the word ‘predator gull’ would be a good way to describe skuas in general to my non birding friends. Long-tailed Skuas are extremely elegant creatures and part of an amazingly interesting family (Stercoridae) which have elaborate moult strategies that are still very poorly understood. Long-tailed Skuas have a dark hood which stops just below the eye, yellowish cheeks and head sides and a very soft grayish lower breast darkening towards the belly. The most stunning thing about them is the tail, from the 12 tail feathers which are usually about the same size in birds the middle pair is strongly elongated, this means that the central tail feather pair is about 10 times as long as the rest of the tail feathers! This makes them even more elegant.
This year is Robs (the) ‘big moment’, we’re going to attach geologgers to the birds. These devices record light and time, so calculating the amount of daylight tells you on what latitude you are, calculating moment of sunset and sunrise will tell you the longitude. Combining these two numbers gives you a position (with an error of 200km) somewhere on planet earth. All these positions together will give you a map of the winter area of the bird and a track of the migration. That is when they get caught again next year! These devices are fancy but to ask of them to have a direct link to a satellite would be too much. We have to catch 25 Long-tailed Skuas because we have 25 geologgers and want them all up and running! Apparantly Long-tailed Skuas have an extremely high location fidelity so chances are very high that next year there will be some interesting data to recover!
What the three Spanish people are gonna do is still a bit of a mystery to me and they’re not to blame, I am, I can’t speak a word Spanish! From the bits I picked up when they occasionally talk English is that it seems that the entire migration of Golden Plovers is their main point of interest and trapping and banding them will be their primary occupation. They are also keen on catching the insects that Golden Plovers eat, which we are gonna catch using buried drinking cups.
woensdag 4 mei 2011
Moerassterns
26 April ontdekte ik een zomerkleed Witwangstern achterin de Eerste Plas te zien vanaf de Oud-Loosdrechtsedijk. De vogel was lang te volgen terwijl deze aan het foerageren was tussen de diverse eilandjes die aan de rand van de Eerste Plas liggen, vrij onverwacht was het dan ook dat toen ik de vogel vanaf de (dichterbij gelegen) Veendijk probeerde te bekijken de vogel verdwenen bleek. Latere zoekacties leverde geen Witwangstern meer op.Deze waarneming triggerde een vogelaar om deze plassen wat meer aandacht te geven en de volgende dag vond hij in de avond maarliefst 2 Witwangsterns op een nabij gelegen plas (Wijde Blik), gaver was het nog dat de vogels in een groep van ruim 1000 Zwarte Sterns en 2000 Dwergmeeuwen zaten, ongekend! Alsof dat nog niet genoeg was zaten er ook nog 4 Witvleugel- en 2 Noordse Sterns op de plas. De Woestijnplevier waar ik op dat moment naar stond te kijken was ineens een stukje minder spectaculair geworden.
Op de 28e stond ik al vroeg bij de Wijde Blik en kon tussen 'slechts' 200 Zwarte Sterns 1 Witvleugelstern vinden, een klein beetje teleurstellend. Langs de Oud-Loosdrechtsedijk zaten 4 3e kalenderjaar en 1 adulte Dwergmeeuw wat mij de kans gaf deze zeer fraaie meeuwtjes eens goed te bestuderen. Helaas kon ik de plas niet in de avond bekijken vanwege andere verplichtingen.
De 29e kon ik in de avond vanaf de Vreelandseweg de groep, die nu uit een kleine 800 Zwarte Sterns, 30 Dwergmeeuwen en 70 Visdief bestond, goed afkijken. Dit leverde 2 Witvleugelsterns op, ze waren uit elkaar te houden doordat bij een van de 2 vogels het wit van de kleinste dekveren veel minder opviel, ook had deze vogel wat uitgebreidere donkere hand- en armpennen. De afstand liet het helaas niet toe de rui en sleet in detail te bestuderen.
Zowel de 30e als de 1e heb ik de Witvleugelstern (de vogel met de intensiever getinte vleugelboeg) maar was de andere onvindbaar. 1 Mei leverde de fietstocht naar de Wijde Blik wel een zeer fraaie 2e kalenderjaar vrouw Roodpootvalk op.
In 2007 deed zich in Mei een zeer fraaie influx van Witvleugelsterns voor waarbij maar liefst 7000+ vogels werden gezien en ook paartjes achterbleven en tot broeden kwamen.
Naast een groep van 19 vogels die overvloog in de Eempolder zag ik ook een fraaie groep van 12 vogels op het Gooimeer foerageren. Deze vogels kwamen geregeld dichtbij en zelfs met mijn (inmiddels overleden) 300mm lens kon ik ze aardig fotograferen.
Anders dan wat men zou vermoeden bij een naam als Witvleugelstern vallen (mij) niet de witte vleugels als eerste op maar juist de zwarte ondervleugeldekveren, deze zorgen voor een fraai contrast wat direct opvalt. Lichtinval wil nog wel eens parten spelen bij bovenvleugels van Zwarte Sterns maar de zwarte ondervleugeldekveren knallen er altijd uit.
Witvleugelstern. Gooimeer, Huizen - 19-5-2007
Witvleugelstern. Gooimeer, Huizen - 19-5-2007
De buitenste 3 handpennen (P10-P8) zijn bruiner dan de rest, anders dan de uitgebreidere donkere handpennen van Zwarte Stern (P10-P6/P5)
Op de 28e stond ik al vroeg bij de Wijde Blik en kon tussen 'slechts' 200 Zwarte Sterns 1 Witvleugelstern vinden, een klein beetje teleurstellend. Langs de Oud-Loosdrechtsedijk zaten 4 3e kalenderjaar en 1 adulte Dwergmeeuw wat mij de kans gaf deze zeer fraaie meeuwtjes eens goed te bestuderen. Helaas kon ik de plas niet in de avond bekijken vanwege andere verplichtingen.
De 29e kon ik in de avond vanaf de Vreelandseweg de groep, die nu uit een kleine 800 Zwarte Sterns, 30 Dwergmeeuwen en 70 Visdief bestond, goed afkijken. Dit leverde 2 Witvleugelsterns op, ze waren uit elkaar te houden doordat bij een van de 2 vogels het wit van de kleinste dekveren veel minder opviel, ook had deze vogel wat uitgebreidere donkere hand- en armpennen. De afstand liet het helaas niet toe de rui en sleet in detail te bestuderen.
Zowel de 30e als de 1e heb ik de Witvleugelstern (de vogel met de intensiever getinte vleugelboeg) maar was de andere onvindbaar. 1 Mei leverde de fietstocht naar de Wijde Blik wel een zeer fraaie 2e kalenderjaar vrouw Roodpootvalk op.
In 2007 deed zich in Mei een zeer fraaie influx van Witvleugelsterns voor waarbij maar liefst 7000+ vogels werden gezien en ook paartjes achterbleven en tot broeden kwamen.
Naast een groep van 19 vogels die overvloog in de Eempolder zag ik ook een fraaie groep van 12 vogels op het Gooimeer foerageren. Deze vogels kwamen geregeld dichtbij en zelfs met mijn (inmiddels overleden) 300mm lens kon ik ze aardig fotograferen.
Anders dan wat men zou vermoeden bij een naam als Witvleugelstern vallen (mij) niet de witte vleugels als eerste op maar juist de zwarte ondervleugeldekveren, deze zorgen voor een fraai contrast wat direct opvalt. Lichtinval wil nog wel eens parten spelen bij bovenvleugels van Zwarte Sterns maar de zwarte ondervleugeldekveren knallen er altijd uit.
Witvleugelstern. Gooimeer, Huizen - 19-5-2007
Witvleugelstern. Gooimeer, Huizen - 19-5-2007
De buitenste 3 handpennen (P10-P8) zijn bruiner dan de rest, anders dan de uitgebreidere donkere handpennen van Zwarte Stern (P10-P6/P5)
zaterdag 11 juli 2009
zondag 14 oktober 2007
Masterclass Vogeltrek Schier
Via een vriendin op school (bedankt Suzanne!) kwam ik erachter dat er een Masterclass werd gehouden op Schiermonnikoog en dat het dan ook nog eens over Vogeltrek ging was natuurlijk de kers op de slagroom. Helaas, Helaas de masterclass bleek vol, dikke vette pech dus! Totdat een van de begeleiders me opbelde en vertelde dat er een paar uitvallers waren en ik werd van de reservelijst geplukt en kon dus tóch mee!!
Gelukkig hoefde ik geen treinkaartje te kopen en kon ik met mensen meerijden, onderweg was ik al aan het fantaseren over de vele zeevogels en Bladkoningen die ik misschien wel tegemoet reed en bovendien (niet in het minst) over de gezelligheid die ik er zou beleven. De class bestond uit 4 begeleiders (Bram, Willem, Charlotte en Matty) en 20 leerlingen, ik las in de brief dat er 16 dames en 4 heren meegingen, dolle pret dus! Toen we bij Lauwersoog aankwamen moest ik toch even achter m'n oren krabben, dat waren wel errug veel dames. Een van de begeleiders vertelde me dat 2 van de 4 jongens op het laatste moment hadden afgemeld en er waren 2 meisjes voor in de plaats gekomen, het werd dus almaar leuker. Hierbij stopt het ook nog eens niet want de laatst overgebleven jongen bleek een meisje te zijn (naam verkeerd begrepen). 19 dames + Christian op 1 kamer, wat een feest! ;-)
Terwijl we stonden te wachten op de boot zag ik een paar mensen snel hun kijker grijpen en naar de sluizen turen, ik liep naar buiten en boven de sluizen vloog een Zeearend! Dat begon al lekker. Het juveniele beest vloog op z'n dooie gemak richting Ameland/Schiermonnikoog. Vanaf de boot zagen we in de kwelders nog een Kleine Zilverreiger en enkele Drieteenstrandlopers.
Langs de dijk bij de Veerhaven waren een paar honderd Rotganzen aanwezig evenals een Oeverpieper en 2 Groenpootruiters. We sliepen in een huis bij Boer Talsma vlakbij de Eendenkooi.
's Avonds bespraken we onze antwoorden van de huiswerkopdracht en kregen we een introductie in het determineren van vogels (alsof ik dat nodig heb ;-) <-- arrogant hé, meen ik niet helemaal hoor), ook kozen we onze partner voor de opdracht: Houd een kleine presentatie over een soort of groep vogels. Samen met Maureen koos ik zaadetende vogels. Het inschrijven voor de excursie van de volgende dag schoot er een beetje bij in, groep A zou naar het ringstation gaan en daarna kort trektellen op de Bunker, groep B zou gaan zeetrektellen en daarna aanhaken bij groep A. Ik stond vrijwel constant in verbinding met Thijs en Teun (bedankt jongens!) waardoor ik al vrij snel doorhad dat het Vrijdag véél beter zou worden wat zeetrek betreft (NW 4/5 op Vrijdag tegen O 2/3 op Donderdag). De volgende dag bleek al snel dat ik wellicht met groep B mee moest, tegendraads als ik ben had ik hier helemaal geen zin in dus na een beetje 'flamen' en treuzelen was groep B al weg terwijl groep A nog stond te wachten. Het leek heel even mis te lopen toen er werd gezegd dat ze 2 extra leerlingen mee hadden, het bleek allemaal niet zo erg en we vertrokken naar de ringplaats. Het bleek die ochtend druk te zijn met rallen en het gros van de vogels die we zagen waren daarom ook Waterrallen, een nieuwe handsoort! Ook riep er zo nu en dan een Bladkoning rond de keet.
Gelukkig hoefde ik geen treinkaartje te kopen en kon ik met mensen meerijden, onderweg was ik al aan het fantaseren over de vele zeevogels en Bladkoningen die ik misschien wel tegemoet reed en bovendien (niet in het minst) over de gezelligheid die ik er zou beleven. De class bestond uit 4 begeleiders (Bram, Willem, Charlotte en Matty) en 20 leerlingen, ik las in de brief dat er 16 dames en 4 heren meegingen, dolle pret dus! Toen we bij Lauwersoog aankwamen moest ik toch even achter m'n oren krabben, dat waren wel errug veel dames. Een van de begeleiders vertelde me dat 2 van de 4 jongens op het laatste moment hadden afgemeld en er waren 2 meisjes voor in de plaats gekomen, het werd dus almaar leuker. Hierbij stopt het ook nog eens niet want de laatst overgebleven jongen bleek een meisje te zijn (naam verkeerd begrepen). 19 dames + Christian op 1 kamer, wat een feest! ;-)
Terwijl we stonden te wachten op de boot zag ik een paar mensen snel hun kijker grijpen en naar de sluizen turen, ik liep naar buiten en boven de sluizen vloog een Zeearend! Dat begon al lekker. Het juveniele beest vloog op z'n dooie gemak richting Ameland/Schiermonnikoog. Vanaf de boot zagen we in de kwelders nog een Kleine Zilverreiger en enkele Drieteenstrandlopers.
Langs de dijk bij de Veerhaven waren een paar honderd Rotganzen aanwezig evenals een Oeverpieper en 2 Groenpootruiters. We sliepen in een huis bij Boer Talsma vlakbij de Eendenkooi.
's Avonds bespraken we onze antwoorden van de huiswerkopdracht en kregen we een introductie in het determineren van vogels (alsof ik dat nodig heb ;-) <-- arrogant hé, meen ik niet helemaal hoor), ook kozen we onze partner voor de opdracht: Houd een kleine presentatie over een soort of groep vogels. Samen met Maureen koos ik zaadetende vogels. Het inschrijven voor de excursie van de volgende dag schoot er een beetje bij in, groep A zou naar het ringstation gaan en daarna kort trektellen op de Bunker, groep B zou gaan zeetrektellen en daarna aanhaken bij groep A. Ik stond vrijwel constant in verbinding met Thijs en Teun (bedankt jongens!) waardoor ik al vrij snel doorhad dat het Vrijdag véél beter zou worden wat zeetrek betreft (NW 4/5 op Vrijdag tegen O 2/3 op Donderdag). De volgende dag bleek al snel dat ik wellicht met groep B mee moest, tegendraads als ik ben had ik hier helemaal geen zin in dus na een beetje 'flamen' en treuzelen was groep B al weg terwijl groep A nog stond te wachten. Het leek heel even mis te lopen toen er werd gezegd dat ze 2 extra leerlingen mee hadden, het bleek allemaal niet zo erg en we vertrokken naar de ringplaats. Het bleek die ochtend druk te zijn met rallen en het gros van de vogels die we zagen waren daarom ook Waterrallen, een nieuwe handsoort! Ook riep er zo nu en dan een Bladkoning rond de keet.
^Leo legt uit, Matty en Kees luisteren
^Waterral, juveniel
De uitleg van Leo en Kees was erg leerzaam en Willem en ik besloten 's avonds nog even terug te komen om de rallen kooien te bekijken.
'Dát is nou z'n rug!' (vlnr: Maureen, Willem (aanstormend vogeltalent), Matty, Leo)
Later zijn we naar de bunker gegaan. Vanaf de bunker heb je prima zicht over het gehele eiland. Hiervandaan hebben we een klein uurtje de trek in de gaten gehouden, klapper was ongetwijfeld de Grote pieper maar ook 4 Baardmannen, 2 Kruisbekken, 1 Blauwe kiekendief, 8 Eiders en 30 Zwarte Zee-eenden waren erg leuk.
Terwijl de rest koffie ging drinken ging ik snel even de Monnik en de Jachthaven checken. Op de Monnik was weinig te beleven en ik werd er ook boos aangekeken door de omwonenden, wellicht mag je er helemaal niet zonder toestemming komen. Had in het laatste rondje wél een Bladkoning tussen een paar Goudhaantjes, deze ook alleen maar gehoord. Voorderest was het erg rustig. De Jachthaven was afgeladen met vogels. De leukste soort was wel Strandleeuwerik, ik heb er al diverse keren een gezien maar nog nooit zittend, dit maal dus wel! Verder aanwezig: Noordse Stern 3, Tapuit 1, Kleine strandloper 2, Groenpootruiter 1, 1 Geelgors vloog druk roepend naar west.
^Strandleeuweriken
^Noordse Stern, juv.
^Noordse Stern, juv.
^Rotganzen en steltlopers tellen in de jachthaven.
De Westerplas was redelijk saai, wel hoorde ik hier een Beflijster roepen én bovendien heb ik hier mijn 1e bosje(s) ooit 'geklopt' een memorabel moment! Leuke trek van Kramsvogel en Koperwiek die net voor de schemer massaal op de wieken gingen richting Ameland.Samen met de onvermoeide Willem nog even naar IJsgorzen gezocht op het Westerstrand, we hoorde er uiteindelijk alleen maar eentje. Ook nog even langs het ringstation geweest en de rallenkooien bewondert, erg goede constructies!
^Kramsvogel
's Avonds de meest gave nacht ooit beleefd en niet alleen omdat ik met 19 dames op 1 kamer sliep maar die Sterrenhemel... wauw! Maarliefst 4 vallende sterren gezien, errugh gaaf!
Laatste dag alweer, tsjah dat krijg je met 3 daagjes hé!?
's Ochtends waren Willem en ik al vroeg te vinden bij de ringpost, we waren er immers uitgenodigd, we mochten de 2e ronde meemaken waarbij we 6 Zwartkoppen vingen. Even later reden we alweer naar zee, terwijl er een aantal mensen moesten pinnen hoorde Matty en ik een Bladkoning roepen midden in het dorp, vervolgens naar zee gefietst.
Zeetrek; een perfecte dag (wat mij betreft) voor zeetrek. Harde NNW wind dus op het strand veranderde ik even in een ''botte lul'' en had geen oog voor die schattige Zeehondjes, er waren immers nog 2 telescopen. Binnen no-time vloog een clubje Jan-van-Genten langs, daarvan blijken er nog een stuk of wat rond te vliegen, veelal vaak in groepjes van 4, totaal 52 ri. W en een stuk of 20 t.p. De eerste échte leuke soort laat niet lang op zich wachten, een pijlstormvogel spec. keild mijn beeld binnen, wát gaaf! Maar wat is het? Ik stoot Matty aan maar die kan hem niet vinden, balen dus. 2 Roodkeelduikers en een mannetje Grote zee-eend vliegen dichtbij langs. Dan plotseling, 2 pijlen in beeld, een stuk dichterbij dit keer. Zo goed en zo kwaad als het ging ze op naam gebracht, lastig hoor maar als je scope even niet trilde en er nét géén golf voor zat kon ik zo nu en dan zien dat de onderkant geheel wit was, Noordse Pijlstormvogels dus! Een nieuwe soort! Even later komt er bij de 1e 2 Noordse een 3e pijl, een Grauwe dit keer, leuk te vergelijken en nóg een nieuwe soort. Later volgen er nog 2, 1 Noordse (leuk dichtbij) en een Grauwe. Er vliegen in het uurtje dat we er zitten nog 7 pijlen voorbij waarvan ik de soort niet kon bepalen, ook 5 Noordse sterns (alle juv.) en 12 Zwarte Zee-eenden. Op de zandbank waar de Zeehonden liggen foerageren een stuk of 2000 Bontjes en een stuk of wat Drieteentjes ertussen.
We gaan terug naar de boerderij waar ik Marten tegenkom, een mede-JNM'r en oud vogelvriend, hij komt net van Ameland waar hij een Siberische strandloper had ontdekt.
We fietsen met z'n allen via de Oosterkwelder terug naar de veerhaven, een Blauwe kiekendief (wijfkleed) en een Slechtvalk zijn de leukste soorten. Vanaf de boot terug naar Lauwersoog zien we nog verschillende Zeehonden.
vrijdag 28 september 2007
Noordse stern
Foto's van een Noordse stern die ik gisteravond vond, volgens mij de eerste in het Gooi gemaakte foto's van deze soort!
woensdag 29 augustus 2007
Witvleugelstern
Af en toe wat determinatietief (niet echt een woord..) gezwets van mijn kant kan ook geen kwaad.
Laatst zag ik deze schitterende juveniele Witvleugelstern die zich geweldig liet fotograferen en ik dacht: Hmmm, misschien weten mijn bloggers het verschil niet. (Weinig kans als je het mij vraagt).
Op onderstaande foto wat zichtbare determinatie punten aangekaart:
1: Wat direct opvalt aan een (zittende) Witvleugelstern is zijn korte snavel, veel korter dan die van Zwarte stern (onderste).
2: Juveniele Witvleugels worden vaak gekenmerkt als 'smetteloos', dit komt omdat een groter deel van hun borst witter is dan bij Zwarte sterns, de kenmerkende zijborst-patch van Zwarte stern is bij (juveniele) Witvleugelsterns afwezig.
3: De mantel is vaak donkerder dan bij Zwarte stern maar dit is variabel en dus geen betrouwbaar kenmerk.
4: Op de kop is minder zwart aanwezig dan bij een Zwarte stern, wat weer bijdraagt aan de smetteloosheid (zie 2).
_-: Wat weinig mensen volgens mij weten is dat de lengte van de poten heel erg verschilt tussen Zwarte- en Witvleugelstern, Witvleugelsterns hebben in mij ogen absurt lange poten waarmee ze 'deftig' rondstappen, Zwarte sterns lijken deze stijl echter niet meester en lopen een beetje onhandig. Wellicht heeft de lengte iets te maken met de manier van broeden (de enige tijd wanneer ze écht aan land komen), Zwarte stern broed namelijk op kleine eilandjes en (meestal) op aangelegde vlotjes, terwijl Witvleugelsterns meer broeden in zompige, ondergelopen weilanden of ondiepe moerassen (er zijn bij beide uiteraard uitzonderingen).
De buitenste staartpennen van Witvleugelsterns zijn helder wit wat weer contrasteerd met het grijze middelste gedeelte, Zwarte sterns hebben een geheel grijze staart.
Ook de stuit is veel lichter dan bij Zwarte sterns, in de vlucht is dit een goed kenmerk.
Volgens mij hebben Witvleugelsterns ook een iets kortere staart maar bind me op dat kenmerk maar niet vast..
Laatst zag ik deze schitterende juveniele Witvleugelstern die zich geweldig liet fotograferen en ik dacht: Hmmm, misschien weten mijn bloggers het verschil niet. (Weinig kans als je het mij vraagt).
Op onderstaande foto wat zichtbare determinatie punten aangekaart:
1: Wat direct opvalt aan een (zittende) Witvleugelstern is zijn korte snavel, veel korter dan die van Zwarte stern (onderste).
2: Juveniele Witvleugels worden vaak gekenmerkt als 'smetteloos', dit komt omdat een groter deel van hun borst witter is dan bij Zwarte sterns, de kenmerkende zijborst-patch van Zwarte stern is bij (juveniele) Witvleugelsterns afwezig.
3: De mantel is vaak donkerder dan bij Zwarte stern maar dit is variabel en dus geen betrouwbaar kenmerk.
4: Op de kop is minder zwart aanwezig dan bij een Zwarte stern, wat weer bijdraagt aan de smetteloosheid (zie 2).
_-: Wat weinig mensen volgens mij weten is dat de lengte van de poten heel erg verschilt tussen Zwarte- en Witvleugelstern, Witvleugelsterns hebben in mij ogen absurt lange poten waarmee ze 'deftig' rondstappen, Zwarte sterns lijken deze stijl echter niet meester en lopen een beetje onhandig. Wellicht heeft de lengte iets te maken met de manier van broeden (de enige tijd wanneer ze écht aan land komen), Zwarte stern broed namelijk op kleine eilandjes en (meestal) op aangelegde vlotjes, terwijl Witvleugelsterns meer broeden in zompige, ondergelopen weilanden of ondiepe moerassen (er zijn bij beide uiteraard uitzonderingen).
De buitenste staartpennen van Witvleugelsterns zijn helder wit wat weer contrasteerd met het grijze middelste gedeelte, Zwarte sterns hebben een geheel grijze staart.
Ook de stuit is veel lichter dan bij Zwarte sterns, in de vlucht is dit een goed kenmerk.
Volgens mij hebben Witvleugelsterns ook een iets kortere staart maar bind me op dat kenmerk maar niet vast..
Niemand is perfect dus op dit artikel geld: Correct me if I'm wrong!!
zondag 26 augustus 2007
Lauwersmeer MB
Het is alweer een tijdje geleden dat ik wat gepost heb, vandaag zal ik het proberen in te halen.
Allereerst te beginnen met dat ik natuurlijk héél erg blij ben met mijn overwinning van de Lauwersmeer Mysterybird!
Allereerst te beginnen met dat ik natuurlijk héél erg blij ben met mijn overwinning van de Lauwersmeer Mysterybird!
zaterdag 25 augustus 2007
Schetsen
Omdat ik zo geïnspireerd word door Martí maar weer aan het schetsen geslagen, ik heb nog een lange weg te gaan om zijn niveau te halen maar hij is erg behulpzaam met allerlei tips & tricks.
Schetsen is lastig als je met meerdere mensen bent, de Kemphaan + 2 Zwarte ruiters is in het Lauwersmeer (Ezumakeeg) gemaakt terwijl er 3 andere mensen stonden te popelen om naar de Bantpolder te rijden, die druk is vaak lastig bij het schetsen dus 'don't blame me' wanneer de schetsen niet af zijn.
^Kemphaan & 2 Zwarte ruiters
^Lachmeeuw, eerlijkheid gebied te zeggen dat ik de koptekening vanaf foto's thuis heb 'ingekleurd'.
^Zwarte stern, nog zo'n geval van te vroeg weg, alhoewel ik de vorm toch redelijk geslaagd vind.
Schetsen is lastig als je met meerdere mensen bent, de Kemphaan + 2 Zwarte ruiters is in het Lauwersmeer (Ezumakeeg) gemaakt terwijl er 3 andere mensen stonden te popelen om naar de Bantpolder te rijden, die druk is vaak lastig bij het schetsen dus 'don't blame me' wanneer de schetsen niet af zijn.
^Kemphaan & 2 Zwarte ruiters
^Lachmeeuw, eerlijkheid gebied te zeggen dat ik de koptekening vanaf foto's thuis heb 'ingekleurd'.
^Zwarte stern, nog zo'n geval van te vroeg weg, alhoewel ik de vorm toch redelijk geslaagd vind.zondag 8 juli 2007
Fochtelooooooh-erveen
Pim Julsing had het puike plan om het Fochtelooerveen met een bezoekje te vereren, hij vroeg me om mee te gaan en wie ben ik dan om dat gulle aanbod af te slaan? Het oorspronkelijke plan was dat ik in de vroege ochtend naar Almere zou fietsen vanwaar we dan zouden vertrekken, aangezien Pim mij m'n nachtrust gunde kwam hij me gewoon ophalen (waarvoor dank!).
Het eerste deel van onze reis naar het Drenths/Friese Natuurgebied verliep zonnig en voorspoedig, toen we bijna bij de bewuste plek aankwamen viel er een wit gordijn over ons heen: mist. Pim had hier rekening mee gehouden en zo maakten we eerst een wandeling achter de info schuur van Natuurmonumenten langs de Fochtelooerveenweg. Het duurde niet lang of ik hoorde een Kwartelkoning roepen! Een nieuwe soort en dat rond 7 uur 's ochtends.
Kneuen waren in overvloed aanwezig, een Paapje zat op een paaltje, er zongen meerdere Geelgorzen en toen opeens, heel dichtbij, weer een Kwartelkoning! Snel met m'n camera een opname kunnen maken, die (al zeg ik het zelf) toch wel erg goed was.
(http://waarneming.nl/sound_details.php?id=504)
^Uitkijktoren
Het Focht.veen is bekend om z'n broedpaar Kraanvogels dat hier zich in 2001 vestigde en sinds 2005 gezelschap heeft van een 2e paartje. Het duurde niet lang of ik had (met behulp van de schitterende Swarovski telescoop van m'n metgezel) een Kraanvogel in het vizier, het bleek het paartje met een jong te zijn.
Boven het veen foerageerde 8 Boomvalken, 3 Reeën kwamen zo nu en dan binnen het gezichtsveld en we hoorde een Groene specht en Wulp roepen.
Toen ik de Boomvalken nogmaals aan het tellen was in hoop dat er 1 bij was gekomen (of dat er 1 was veranderd in een Roodpootvalk) zag ik plotseling weer 2 Kraanvogels lopen, dit bleken niet dezelfde te zijn als het paartje met jong. Deze 2 liepen veel dichterbij en ik kon daarom ook een (matig) plaatje maken.
^Kraanvogel
^Uitzicht op het veen
Naast de uitkijktoren ging regelmatig een Witte kwikstaart in een boom zitten, met een telescoop of 60x vergroting is elke veer te tellen.
^Witte kwikstaart
Onderaan de toren vlogen nog enkele Koraaljuffers, een Zwarte heidelibel en 1 Venglazenmaker.
Bij een veldje waar we onderweg ook al waren gestopt vond ik een Blauwe Breedscheenjuffer, hier vlogen ook enkele Koevinkjes.
's Avonds kreeg ik een mailtje dat dit de 1e waarneming van Blauwe Breedscheenjuffer is in het Fochtelooerveen, toch leuk?
Bij de parkeerplaats vlogen enkele Platbuiken en een zeer fraaie Bruine vuurvlinder.
^Blauwe breedscheenjuffer, vrouw
^Bruine vuurvlinder
^Roodhalsfuut
Van een voorbijganger kregen we de tip iets verderop bij een kijkscherm te kijken. Geen slecht idee, we zagen minimaal 12 Geoorde futen, 2 Brilduikers (!) en 1 Roodhalsfuut, ook zongen er een aantal Geelgorzen en was een Koevinkje aan het fladderen.
Vervolgens vertrokken we huiswaarts (dacht ik), Pim had echter meer in petto en het duurde niet lang of we stonden langs de Vossemeerdijk naar 13 zuurstokjes te kijken waarvan er 3 uit Europa kwamen en 10 uit Chili (3 Europese Flamingo's en 10 Chileense), de Chileense zijn zeer waarschijnlijk ontsnapt maar de Europse zijn mogelijk van wilde afkomst.
^Europese flamingo's, resp. links en rechts
Zelfs toen was de koek nog niet op, Pim liet mij nog het gebied Harderbos zien waar wij 4 Dodaarzen en 1 IJsvogel zagen. Ook stopten we even bij het Harderbroek waar een vrouw Nonnetje (!) ronddobberde, 1 Witgat en 1 Bosruiter foerageerde en 2 Grote zilverreigers en 1 Lepelaar t.p waren.
Na een versnapering bij de lokale snackbar nog even bij de praambulten geweest. Bij de Kleine praambult waren meerdere Vossen aanwezig.
^Jonge Vossen
Bij de Grote praambult was een Koekoek en 4 Lepelaars te zien en een Grauwe kiekendief zat op z'n vertrouwde paaltje langs de Wulpweg.
Het eerste deel van onze reis naar het Drenths/Friese Natuurgebied verliep zonnig en voorspoedig, toen we bijna bij de bewuste plek aankwamen viel er een wit gordijn over ons heen: mist. Pim had hier rekening mee gehouden en zo maakten we eerst een wandeling achter de info schuur van Natuurmonumenten langs de Fochtelooerveenweg. Het duurde niet lang of ik hoorde een Kwartelkoning roepen! Een nieuwe soort en dat rond 7 uur 's ochtends.
Kneuen waren in overvloed aanwezig, een Paapje zat op een paaltje, er zongen meerdere Geelgorzen en toen opeens, heel dichtbij, weer een Kwartelkoning! Snel met m'n camera een opname kunnen maken, die (al zeg ik het zelf) toch wel erg goed was.
(http://waarneming.nl/sound_details.php?id=504)
^'The horse whisperer'?
2e wandeling was ietsjes meer naar het zuiden, toen we even onderweg stopten hoorde we een Sijs overvliegen. Bij de wandeling vloog een zingend, jong mannetje Kruisbek over, een Reebok was aan het foerageren. Ik bemerkte even later een mannetje Grauwe Klauwier en Pim vond even later een vrouwtje, helaas lieten ze zich niet fotograferen. Putters foerageerde in de distels en 2 Paapjes (man + vrouw) waren ter plaatse.
Het einde van de wandeling leidde ons naar het échte Fochtelooerveen, we liepen er alvast een stukje doorheen. Wat een waanzinnig gebied zeg! Uitgestrekt, en oh zo veel te zien! Ik kom ogen tekort, maar toch zie ik op een of andere manier mijn eerste Koraaljuffer zitten! Een vrouwtje, maar er vliegen ook enkele mannetjes rond. Paapjes zie je blijkbaar overal hier en een Zwarte heidelibel vliegt langs.
^Koraaljuffer, man
Na heel even gekeken te hebben in de plaatselijke vogelhut aldaar rijden we door naar een van de meest vreemde (maar goede!) vogelhutten die ik in Nederland heb gezien. De toren die aan de rand van het Focht.veen staat is 18 meter hoog en kijkt uit op het uigestrekte veengebied.
^Uitkijktoren
Het Focht.veen is bekend om z'n broedpaar Kraanvogels dat hier zich in 2001 vestigde en sinds 2005 gezelschap heeft van een 2e paartje. Het duurde niet lang of ik had (met behulp van de schitterende Swarovski telescoop van m'n metgezel) een Kraanvogel in het vizier, het bleek het paartje met een jong te zijn.
Boven het veen foerageerde 8 Boomvalken, 3 Reeën kwamen zo nu en dan binnen het gezichtsveld en we hoorde een Groene specht en Wulp roepen.
Toen ik de Boomvalken nogmaals aan het tellen was in hoop dat er 1 bij was gekomen (of dat er 1 was veranderd in een Roodpootvalk) zag ik plotseling weer 2 Kraanvogels lopen, dit bleken niet dezelfde te zijn als het paartje met jong. Deze 2 liepen veel dichterbij en ik kon daarom ook een (matig) plaatje maken.
^Kraanvogel
^Uitzicht op het veenNaast de uitkijktoren ging regelmatig een Witte kwikstaart in een boom zitten, met een telescoop of 60x vergroting is elke veer te tellen.
^Witte kwikstaartOnderaan de toren vlogen nog enkele Koraaljuffers, een Zwarte heidelibel en 1 Venglazenmaker.
Bij een veldje waar we onderweg ook al waren gestopt vond ik een Blauwe Breedscheenjuffer, hier vlogen ook enkele Koevinkjes.
's Avonds kreeg ik een mailtje dat dit de 1e waarneming van Blauwe Breedscheenjuffer is in het Fochtelooerveen, toch leuk?
Bij de parkeerplaats vlogen enkele Platbuiken en een zeer fraaie Bruine vuurvlinder.
^Blauwe breedscheenjuffer, vrouw
^Bruine vuurvlinderDe volgende stop was Diependal bij het plaatsje Oranje, een plek waar Roodhalsfuten regelmatig tot broeden komen. Bij de parkeerplaats zongen 2 Geelgorzen en vloog een Blauwe glazenmaker.
Langs het weggetje naar de hut zaten vele Gele kwikstaarten.
^Gele kwikstaart, man
Alweer komt Drenthe met een bizarre hut, dit keer moet je niet omhoog maar juist de grond in, een 162 meter lange tunnel scheidt de vogelwereld met de mensenwereld. De tunnel was echter niet gemaakt voor een boom van een vent als mijzelf, ik moest constant mijn hoofd bukken.
^Tunnel
^Diependal, met aangegeven plek Wilde zwaan.
Langs het weggetje naar de hut zaten vele Gele kwikstaarten.
^Gele kwikstaart, manAlweer komt Drenthe met een bizarre hut, dit keer moet je niet omhoog maar juist de grond in, een 162 meter lange tunnel scheidt de vogelwereld met de mensenwereld. De tunnel was echter niet gemaakt voor een boom van een vent als mijzelf, ik moest constant mijn hoofd bukken.
^TunnelIn de hut werden we warm onthaald door 2 totaal vreemde personen die even later de hut verlieten. Roodhalsfuut was makkelijk gevonden en we telden in totaal 4 vogels. Ook de andere futensoorten lieten van zich weten, 2 Geoorde fuut en 7 Dodaarzen zwommen rond, Pim vond nog een man Rosse stekelstaart.
Ik wilde graag een foto van een Roodhalsfuut en alhoewel ze ver zaten toch maar even geprobeerd, terwijl ik naar een plaats kijk waar zojuist een Roodhalsfuut achter een polletje is verdwenen komen er plotseling 2 zwanen m'n beeld in zwemmen, ze zwommen zo dat ik de snavels niet kon zien. Toen 1 van de zwanen z'n kop omlaag deed om waterplanten te eten bemerkte ik dat de onderkant van de snavel licht was terwijl dit bij Knobbelzwanen geheel donker is. Het duurde niet lang of ik zag de snavel van 1 van de vogels en wat denk je? Wilde zwanen! Ik wist dat er een broedpaar in de buurt zat (het enige van Nederland) maar had er niet op gehoopt ze te zien, een erg leuke soort voor Juli.
Ik wilde graag een foto van een Roodhalsfuut en alhoewel ze ver zaten toch maar even geprobeerd, terwijl ik naar een plaats kijk waar zojuist een Roodhalsfuut achter een polletje is verdwenen komen er plotseling 2 zwanen m'n beeld in zwemmen, ze zwommen zo dat ik de snavels niet kon zien. Toen 1 van de zwanen z'n kop omlaag deed om waterplanten te eten bemerkte ik dat de onderkant van de snavel licht was terwijl dit bij Knobbelzwanen geheel donker is. Het duurde niet lang of ik zag de snavel van 1 van de vogels en wat denk je? Wilde zwanen! Ik wist dat er een broedpaar in de buurt zat (het enige van Nederland) maar had er niet op gehoopt ze te zien, een erg leuke soort voor Juli.
^Diependal, met aangegeven plek Wilde zwaan.
^RoodhalsfuutVan een voorbijganger kregen we de tip iets verderop bij een kijkscherm te kijken. Geen slecht idee, we zagen minimaal 12 Geoorde futen, 2 Brilduikers (!) en 1 Roodhalsfuut, ook zongen er een aantal Geelgorzen en was een Koevinkje aan het fladderen.
Vervolgens vertrokken we huiswaarts (dacht ik), Pim had echter meer in petto en het duurde niet lang of we stonden langs de Vossemeerdijk naar 13 zuurstokjes te kijken waarvan er 3 uit Europa kwamen en 10 uit Chili (3 Europese Flamingo's en 10 Chileense), de Chileense zijn zeer waarschijnlijk ontsnapt maar de Europse zijn mogelijk van wilde afkomst.
^Europese flamingo's, resp. links en rechtsZelfs toen was de koek nog niet op, Pim liet mij nog het gebied Harderbos zien waar wij 4 Dodaarzen en 1 IJsvogel zagen. Ook stopten we even bij het Harderbroek waar een vrouw Nonnetje (!) ronddobberde, 1 Witgat en 1 Bosruiter foerageerde en 2 Grote zilverreigers en 1 Lepelaar t.p waren.
Na een versnapering bij de lokale snackbar nog even bij de praambulten geweest. Bij de Kleine praambult waren meerdere Vossen aanwezig.
^Jonge VossenBij de Grote praambult was een Koekoek en 4 Lepelaars te zien en een Grauwe kiekendief zat op z'n vertrouwde paaltje langs de Wulpweg.
Abonneren op:
Posts (Atom)